Mijn persoonlijke verhaal

Hoi, zo fijn dat je hier bent. Ik heet Anneleen, ben prille veertiger en mama van twee jonge kindjes. Mijn voelsprieten werken héél goed sinds ik een klein meisje was. Diepe gesprekken voeren, dansen in de living, wandelen tussen de velden of lunchen met mijn vriendinnen maken me blij. In de zomer tref je me wel eens op een festival. Op mijn yogamat land ik in mijn lijf. 

Sinds mijn dertigste verdiep ik me in alles wat met gedrag, stress en emoties te maken heeft. In het begin voor mezelf, later vanuit een oprechte goesting een schakel te zijn in het herstel- of groeiproces van mijn cliënten. Ik neem je graag even mee in mijn verhaal:

Als 18-jarige wou ik psychologie studeren, maar ik was goed in talen en studeerde af als master in de meertalige communicatie. Na mijn studies werkte ik jaren in sales, training en marketing. Ik werkte veel en graag.

Op mijn 29^e is mijn jongste broer Mathias heel plots overleden. Mijn wereld stond op zijn kop en de rest ging door. Mijn automatische piloot hield me op de been tijdens een nieuwe job en een verbouwing. Met een bijberoep als visagiste kon ik  lekker doordoen. En dat lukte wonderwel. Al flirtte ik om de zoveel maanden met overspanningsklachten.  

Toen ik mijn eerste kindje kreeg (inclusief alle vermoeidheid) en ook nog enkele opleidingen deed begon mijn lijf (en hoofd) steeds luider te roepen. De opleiding rouw & verlies counseler confronteerde me met mijn eigen gestolde rouwproces. Ik ging naar een psycholoog en deed loopbaancoaching. Nog steeds maakte ik geen connectie met mijn lijf. Het was pas na de geboorte van mijn zoontje en chronische hyperventilatieklachten dat ik mijn ademhaling en zenuwstelsel beter leerde kennen. Leerde hoe ik mezelf kan reguleren. Ook nog steeds af en toe in stretch ga, want dat mag. Die bewustwording geeft me het vertrouwen - je kan het veerkracht noemen - dat het wel weer goed komt. Altijd. En dat gun ik jou ook. 

Wat kan ik voor jou betekenen?

Liefs, Anneleen